15 mei 2008

Een dikke proficiat met jullie dochter! Jullie leven gaat er vanaf nu volledig anders uit zien. Dit kregen wij precies één maand geleden te horen. De tijd vliegt. En of ons leven veranderd is op zo'n korte tijd… Onze ukkepuk groeit en bloeit gelijk kool. Stilaan zien we dat Marth goed op haar papa lijkt; donker haar, grote stralende ogen, lange wimpers, dikke bolle wangetjes (toen ie klein was). Sinds een tweetal weken worden de vele uitjes naar dromenland regelmatig afgewisseld met momenten van wakker liggen (overdag- tot grote opluchting van mama en papa!), dan lig je druk heen en weer te zwiepen en zwieren met je armpjes en je beentjes. Heel af en toe gun je ons al een mini-lachje! Helaas heb je soms toch zo'n verdriet! Soms klaag je, soms huil je, soms tier je heel Stalhille bijeen. Hoe komt dat? Heb je last van krampjes, heb je honger of dorst, wil de kaka niet komen, wil je een knuffel? We doen ons best om je zo goed mogelijk te begrijpen en als je maar weet dat we je enorm graag zien en supertrots zijn. Ieder moment van de dag zouden we je willen vastpakken om te knuffelen of te overladen met vele kusjes. We zijn zo dol op jou!

Plaats een reactie