Out of the blue ...

Deze avond verraste Marth ons met een liedje! Terwijl ze aan het spelen was, hoorde ik plots: 
slaap jij nog, slaap jij nog, slaap jij nog,
de klokken luiden,
bimbambom, bimbambom
Ondanks het feit dat ik zo vals zing als een kat -gelukkig vindt Marth dat niet erg, maar d'er komt een tijd dat dat ongetwijfeld wel zo zal zijn!- stimuleert deze leuke verrassing mij om nog meer voor en samen met haar te zingen. Misschien moeten we dingend ons repertoire uitbreiden ...

Plaats een reactie