het ziekenhuis

Voor veel kinderen is het ziekenhuis geen leuke plek. Zeker als er een ouder (of een ander familielid) geopereerd moet worden, lijkt zo'n groot ziekenhuis best wel eng. We besloten om hen enkele dagen op voorhand de belangrijkste zaken te vertellen.

Terwijl Fien grote ogen trok en zichtbaar onder de indruk was, reageerde Marth laconiek: leuk, twee dagjes luieren in het ziekenhuis. Nora kwam prompt met advies: niet snurken hé en geen protten laten!

Tot zover de compassie ...

Dinsdag onderging manlief de ingreep. 's Avonds vertrok ik met de kinderen richting het ziekenhuis. In mijn tas: een tekening en een cadeautje voor papa en in mijn auto: 3 zenuwachtige kinderen. De stoere praat van enkele dagen voordien had ondertussen al plaats gemaakt voor traantjes en wat ongerustheid.

Tijdens het bezoek vuurden ze een heleboel vragen af over de ingreep zelf maar ook over de apparatuur rond het bed, het infuus en de plastic slangetjes, de ziekenhuisgeluiden, de verpleegsters ... Oef, ze hadden een beeld van de situatie en waren gerustgesteld: papa zag er goed uit en was in goede handen!

Na een dag vol emoties vertrok ik terug naar huis. In mijn auto: 3 gerustgestelde bengels.

Plaats een reactie